Dasvio'nun gelir merkezi motorunun içinde: 7 tasarım kararı

Gelir merkezi, muhasebe için basit bir kavram: geliri nereden kazandığınızı ayırmak. Sahada ise her ayrım, kasiyerin ekranında fazladan bir tıklamaya dönüşme riski taşır. Yedi karar da bu gerilimi çözmek üzerine kuruldu.

1. Gelir merkezini siparişten değil, açılıştan türetmek

Kasiyer "bu bir teslimat siparişi mi?" sorusuna cevap vermiyor. Sipariş hangi kanaldan açıldıysa gelir merkezi otomatik atanıyor: masadan açıldıysa masaiçi, QR'dan geldiyse QR, aggregator'dan düştüyse ilgili platform.

2. Bar'ı kanal değil, hazırlık noktası saymak

Bar ürünü masaiçi de satılır, teslimata da çıkar. Bu yüzden barı ayrı bir kanal yapmadık; ürün seviyesinde bir hazırlık noktası etiketi olarak modelledik. Rapor tarafında iki boyut çaprazlanabiliyor.

• 3. Bir sipariş yalnızca bir gelir merkezine ait olabilir — çoklu atama, raporu okunamaz hale getiriyordu.
• 4. Gelir merkezi değişikliği geriye dönük değil; düzeltme, iptal + yeniden açma ile yapılıyor.
• 5. Her gelir merkezinin kendi yazıcı ve KDS hedefi olabiliyor.
• 6. Personel yetkisi gelir merkezi bazında kısıtlanabiliyor.
• 7. Raporlar varsayılan olarak gelir merkezi kırılımında açılıyor — opt-in değil, opt-out.

Yedinci kararın maliyeti

Raporları varsayılan olarak kırılımlı açmak, ilk bakışta daha karmaşık bir ekran demekti ve iç testlerde direnç gördü. Yayına aldıktan sonra ise yöneticilerin rapor içinde geçirdiği süre düştü — çünkü aradıkları kırılıma ulaşmak için tıklama yapmaları gerekmiyordu.